INSAN NEDEN FANILIGINE INANMAZ

Fani Arapça bir sözcük.  Ölümlü, gelip geçici, sonu gelen ve yok olan anlaminadir.Ihtiyar ve yasliya "Pir-i fani" deriz. Acun, Cihan ve Dünya için de fani sözünü kullaniriz.Karacaoglan kendisi için ne güzel söylemis:Karacaoglan dünya faniVeren Allah alir cani.Insanin ölümlü olmasi, kendini fani görmesi bir bilinç ve inanç meselesidir.Ancak dünyayi, cihani, acunu fani gören insan zaman zaman insani fani görmek istememekte ve ölümsüz kabul etmektedir.Firavunlar, krallar, bazi din, mezhep ve tarikat kuruculari, siyasi ideoloji sahipleri kendilerini fani görmek ve fani göstermek istememektedirler."Insan ölümlü bir varliktir", "Biz de insaniz",  "O halde biz de ölümlüyüz" önermesini kurariz. Mantiken bu düsünceyi kabul ederiz.  Ancak konu tapindigimiz insan putuna gelince onu bu anlayisimizdan uzak tutmaya kalkariz.Bu tutumumuz nedendir?Neden mi dersiniz?  Sizin cevabinizi bilmem simdilik cevabim su:Akli, mantigi, sagduyuyu ve gerçegi duygularimiza ve sapik inançlarimiza kurban ederiz.Insanin aklina, vicdanina, sagduyusuna, yeti ve yeteneklerine güvenmeyen topluluklar Yüce Allah'i da öteleyerek, her türden insan putlarina tapinarak onlari EBEDILESTIRIRLER.Bu ebedilestirme gerçekligi olmayan sanili bir akil yanilsamasidir. Bile bile kendini aldatma isidir.Putlarimizi kirmadigimiz, putlarimizin yüzünü her gün yikadigimiz sürece bu zilletten, bu güvensizlikten kurtulamayiz.Hepimiz avaz avaz bagiralim:Biz de insaniz, siz de insansaniz. Biz de ölümlü ve faniyiz, siz de ölümlü ve fanisiniz.Yalniz BAKI OLAN ALLAH'DIR.Kisa ömrümüzde gördük ve yasiyoruz: uygarligimizin en kötü yani; INSANIN INSANA TAPINMASINI ÖGÜTLEMESIDIR.Kurnaz ve gözü açiklar bunu firsat bilerek:Bak ben olmazsam haliniz nice olur?Sizi kim yönetecek?Ben gidersem kim gelecek?Bu durumda bize çaresizligimizi hissettirenlere degil, kendimize kizalim. Oysaki kendimizi ve ailemizi, kasabamizi ve ülkemizi yönetecek kadar aklimiz, vicdanimiz, sagduyumuz, yeti ve yeteneklerimiz var.Bakin tarikatlara, cemaatlere, ideoloji sahiplerine ve siyasi partilere; baba gidiyor ogul geliyor. Postu ele geçiren ömrünün sonuna kadar postta kaliyor.Her türden postu ölene dek kimseye kaptirmiyorlar.Aklina, vicdanina, yeti ve yeteneklerine güvenmeyen daha açikçasi puta tapan insan topluluklari olundugu sürece daha çok post ve put kavgalarina sahit olacagiz.POSTSUZ VE PUTSUZ bir ülkeye sahip olmak için basit bir çözüm önermek mümkün:Öncelikle postsuz ve putsuz bir insan anlayisini zihniyet olarak kabul edelim.Sonra da: Yönetim babadan ogula, oguldan toruna geçmemelidir. Makamlar ve her türden mevkilerde en fazla 2 dönem ya da 5 yil kalinmalidir. Gelismis demokratik ülkelerdeki gibi yönetime gelindiginde ve yönetimden gidildiginde ailecek mal varligi açikça halkiyla nasil paylasiliyor ve arastiriliyorsa bizde de kanunlarla ve teamüllerle belirlenmelidir. Hediye alma ve hediye verme açik ve seffaf olarak belli ölçüde kanunla ortaya koyulmalidir. Egitim kurumlari, tarikat, cemaat ve dernek gibi kuruluslar açikça mal varliklarini beyan etmelidir. Yöneticiler sahsi harcamalarini devlet hazinesinden, egitim kurumundan, tarikat, parti bütçesinden yapilmamalidir.Kalin saglicakla…….


Orjinal Habere Git