Asiri hosgörülü yetistirilen çocuklar benmerkezci oluyor

Zi&On Psikiyatri Akademisinden Yrd.Doç.Dr.Onur Okan Demirci, “Asiri hosgörülü yetistirilen çocuklar benmerkezci oluyorlar” dedi.Insanlik var oldugundan beri toplum ataerkil ve anaerkil aile olmak üzere iki gruba ayrildigini ifade eden Yrd.Doç.Dr.Onur Okan Demirci, “Ataerkil ailede otorite babaya, Anaerkil bir ailede ise anneye aittir. Ülkemizde bu zamana kadar gözle görülür bir ataerkil aile tipi mevcuttu, fakat artik yeni bir aile tipi daha eklendi. “Çocukerkil” aileler Çocuk merkezli bu tip aileler, çocuklarin isteklerine kolayca boyun egerler, kural koymazlar ve fazlaca bir özgürlük tanirlar. Çocuk kendisine zarar gelebilecek bir durumda bile etkili denetimden uzaktir. Anne ve babalar çocuklarina sadece büyük bir sorun oldugunda sert bir tutum sergilerler veya nedenini açiklayamadiklari bir ceza verirler. Asiri hosgörülü tutum sergileyen anne babalar, çocuklari bir yerde gürültü yapsa bile çocukluguna verip uyarida bulunmazlar. Asiri hosgörülü tutum ile yetistirilen çocuklar bir süre sonra anne babasini denetim altina alir ve onlari tehdit ederler. Dedikleri olmayinca da tehditlerini uygularlar. Bu çocuklar benmerkezcidirler. Elestiriye açik olmadiklari için kendilerini gelistiremezler. Sosyal iletisimlerinde gecikmeler yasanabilir. Kuralsizliga alisan çocuklar, okuldaki kurallarla karsilasinca okula ve arkadas çevresine uyum saglamakta zorluk çekebilirler. Her istedigini elde ettikleri için belli bir süre sonra doyumsuzluk yasamaya baslarlar” diye konustu.  “Çocugunuza yapacagi hatali davranislari ögrenme firsati taniyin” diyen Yrd.Doç.Dr.Onur Okan Demirci açiklamasini söyle sürdürdü; “Çocuk, aglamasin, üsümesin, terlemesin, hasta olmasin, yorulup incinmesin diye büyük bir çaba gösterilir. Her sey çocuk adina yapilir. Anne babalarin çocuklar için gelistirdikleri asiri kaygi, çocuklarini asiri korumaya yönlendirir. Çocuga evde seçim hakki verilmez. Anne-baba fazla kontrollüdür. Kazandirmak istedikleri davranislari duygu sömürüsü ve asiri sefkat yöntemini kullanarak gelistirirler. Çünkü çocugu mutlu edememe endiseleri vardir. Ne çocukerkil aile modeli ne de asiri korumacilik iyi bir çocuk egitim modeli degildir. Çocugunu merkeze alan ailelerin tam ziddi olan baska bir aile tipi var ki, iyilik yaptigini zannederken kötülügünün farkinda bile olmayan koruyucu ailelerdir.  Iyi bir karakter için önce yaptiklarimizla örnek olmali, sonra yasina uygun islerin tecrübe edilmesine firsat verilmelidir. Çocugun yapacagi hatalari ögrenme firsati olarak görmeli, en önemlisi onu oldugu gibi kabul etmeli ve gelisimine uzlasarak birlikte destek verilmelidir.”  Ileri Yas Ebeveynler ve Tek Çocuklu Aileler de Daha Sik Görülüyor  Yrd.Doç.Dr.Onur Okan Demirci, Anne-baba yasinin ileri oldugu aileler, tek çocuklu aileler, tek ebeveynli aileler, çocugun evlatlik oldugu ya da çok geç dogdugu aileler, çocugunun geçmisinde ciddi saglik sorunu bulunanlar, travma öyküsü olan aileler veya anne ya da babanin bagimli kisilik yapisina sahip oldugu aileler “çocukerkillige” yatkin olan aileler oldugunu dile getirerek, sunlari söyledi;  “Çocugunuza Nasil Sinir Koymalisiniz; Ailede belli sinirlar ve kurallar olmalidir. Bu kuralara anne-baba da uymalidir. Ancak kurallar keyfi olmamalidir. Çocuga kaldirabilecegi küçük sorumluluklar verilmeli, hallettiginde memnuniyetimizi iletmeliyiz. Ailede esler arasinda saygi ve sevgi olmali, Cinsiyet, yas ve karakter ayrimi yapilmamali, Sonradan olan çocuklara ayricalikli davranmamali, Aileler hayir demesini bilmeli. (Çocugumuza karsi kendimizi suçlu hissettigimizde, acelemiz oldugunda veya çok baski ile büyüttügümüzü düsündügümüzde her isteklerini kabul etmeye yatkin oluruz.) Çocugu bazen engelleme, anlik sevinç ve hazlardan (oyun istegi gibi) vazgeçebilmeyi, vazgeçmek gerektigini ona ögretmeliyiz. Bu da çocugun psikolojik ve duygusal gelisiminde önemli bir deneyimdir. Iyi bir karakter için önce yaptiklarimizla örnek olmali, sonra yasina uygun islerin tecrübe edilmesine firsat verilmelidir. Çocugun yapacagi hatalari ögrenme firsati olarak görmeli, en önemlisi onu oldugu gibi kabul etmeli, gelisimine uzlasarak birlikte destek verilmelidir.”