KARIKATÜR ZEKÂ ISIDIR.

Basindan Erzurum Büyük Sehir Belediyesi Ibrahim Erkal Sanat Merkezi’nde haftada sali ve persembe günleri Vedat Refayeli yönetiminde Karikatür Atölyesi’nde karikatür çizim dersinin verildigini ögrendim. Çok yakin tanimadigim için telefon numarasini bir gazeteci dostumdan aldim. Vedat Bey’e telefon ederek bu derse katilmak istedigimi ifade ettim. Buyurun hocam seref verirsiniz, dedi. Bu ders, salgin nedeniyle internet üzerinden saat 14’de baslayip 15’de biten canli yayin çizim dersiydi. Derste kimseler yoktu,  sadece misafir olarak ben vardim.Derse 14.Ocak Persembe günü belirtilen saate katildim. Katilmamin nedeni Erzurum’da böyle bir degerli bir sanati yasatan insani yakinen tanimak ve tesekkür etmekti.Vedat Bey dersini islerken, Milli Egitim Müdürlügü’yle pilot seçilen okullarda karikatür üzerine çalismalar yaparak ögrencilere sevdirmek için anlastiklarini, ancak salgin dolayisiyla ertelendigini ders arasinda ifade etti.Bir anda söyle bir geriye dönüp çizgi romanlar üzerine düsündüm.Amerikan Hollywood filmlerinin ülkemizi istila etmesinden önce Teksas ve Tommiks gibi çizgi romanlarla gençlerimizin zihnini nasil isgal ettiler.  Gözümüzde kovboylar birer kahraman ve kurtariciydi.  Kahraman silahinin her tetigine bastikça yüzlerce Kizilderili yerliyi öldürüyordu.  70 milyon Kizilderili’yi öldüren ve ülkesini isgal ve istila eden Avrupali Beyaz adam kahramandi! Anadolu’nun çorak topraklarinda, yamalik elbiseli, kara lastik ayakkabili yoksul gençler harçligini bu romanlara vererek kendi kahramanlarindan uzaklastiriliyordu. Kendi kahramanini okuyacak çizgi romani mi vardi? Yoktu tabii. Çizgi romani da ne!   Marshall yardimi olarak sadece askeri yardim degil, süt tozu, bir de çizgi romanlar ve filmlerle ülkemiz istila ediliyordu. TRT tek kanaldi. Her pazar günü bir kovboy filmi oynardi. Bizlerin gözünde serif ve haydutlar Kizilderilileri öldürdükçe üzülmüyorduk. Çünkü Kizilderili’ler fazlaliktilar.  Beyin yikaniyordu. Haber ajanslarinda her gün Amerika Birlesik Devletlerle ilgili bir haber geçerdi.Aslinda bugün de çok sey degismis degil.  Her neyse konumuza geri dönelim.Çizgi filim deyip geçilmemesi gerekir!Françis Bacon: “Bilgi Güçtür” der. Ben de bu dersten sonra “Karikatür Güçtür, Kudrettir” dedim.Vedat Bey kendisinin örnek aldigi karikatürist ustasinin Girgir mizah dergisini çikaran Bülent Arabacioglu oldugunu saygiyla ifade etti. Girgir Dergisi’nin de bir okul oldugunu belirtti.Vedat Bey gazeteci oldugu kadar bir karikatürist.  3 yildir her gün Pusula Gazetesi’nde karikatür çizdigini söyledi. O arada yeni ve son sayisi çikmis Firfirik Mizah Gazetesi’ni hediye etti. Simdiye dek detayli ve bastan sona bu gazeteyi incelemis degildim. Eve gelince detayli inceledim.Bir karikatüristte aranan özellikler: Basta iyi çizim yetenegi, yaratici ve farkli bakis açisina sahip olma, genel kültür bilgisi, gözlem yetenegi, grafik ve tasarim bilgisi. Bunlarin hepsinin Vedat Bey’de oldugunu yakinen gördüm. Dahasi,  Gazete Sahibi ve Yazi Isleri Müdürü Vedat Bey ve arkadaslari FIRFIRIK adinda mizah gazetesi çikariyorlar. Bu gazete, Erzurum’da 18 yildir, 2021 yili ilk ayinda 362 sayi ile araliksiz “Dogu’nun ve Balkanlar’in Tek Mizah Gazetesi.” Böyle bir gazeteyi çikaran insani ve ekibini tebrik etmek ve o gazeteyi yasatmak gerekir. Erzurum gazetecilik tarihi açisindan sapka çikarilacak bir çaba. Vedat Bey Erzurum için bir deger ve Erzurum’un gülen yüzü.  Okurlara FIRFIRIK’I salik veririm.Bir kentin mizaha tahammülü o kentin hos görüsünü ve elestiriye tahammül gücünü gösterir. Bir de sanirim Vedat Bey’in dili uzun degil fakat mizah gazetesi çikaracak kadar cesur, kalemi keskin, alçak gönüllü, iyi niyetli ve dost canlisi olmasi nedeniyle FIRFIRIK kimseyi rahatsiz etmiyor.  18 yildir eger bir mizah dergisi araliksiz çikiyorsa, o kentin her türlü siyasi ve sosyal konularini abartili bir biçimde vererek, düsündüren, güldüren resim ve yazilarla toplumun diline tercüman oluyorsa ve sorunlari elestirel ve tatli bir çizimle yapiyorsa tebrik ederim. Sanatçinin bogazi sikilmamalidir.Vedat Bey’e Karikatür Atölyesi açarak yeni karikatüristler yetistirmesi için imkân saglayan Erzurum Büyüksehir Belediye’sini de kutlarim.